تبليغاتX
در ره منزل لیلی که خطرهاست -
در آن شرط قدم آنست که مجنون باشی

 

و آن زمان که عاشق می شوی

                      و می دانی که عشقی هست

                                                       و باور داری کسی که تو را دوست دارد

                                                                          و در آن شبهای سرد و يخبندان با تو می ماند..

 در آن لحظات می فهمی دوست داشتن چقدر زيباست .....

و آن زمان که کسی در فراسوی خيال تو نيست

                       و تو تنهای تنها در جاده های برهوت زندگی قدم می زنی

                                                                               تنها اوست که به تو

                                                                                            آرامش خيال می دهد.....

 

کلام آخر

خدايا از عشق امروزمان براي فرداهامان چيزي کنار بگذار..

براي آن روزي که فراموش مي‌کنيم عاشق بوده ايم ...

يک مشت... اندازه ي يک لبخند..يک خاطره اندازه ي يک نگاه ..

تا دوباره بشکفد تا دوباره ببارد و سيراب گرداند همه ي روح و قلب و جانمان را...

 

 

 

دلتنـــــــــــگت  هستم ....

و مي دانم اگر لبخند بر چهره تو بدرخشد همه روزگار را فراموش خواهم كرد ....

 

دلتنگت هستم ....

و اين خط غریب ....

و اين چشمان خسته ....

و اين دست هاي مهربان .....

عجيب بیقراری مي كنند .....

 

عجيب دلتنگت هستم و مي دانم كه اگر لبخند بر لب هاي تو بدرخشد ....

قدم هايم پرواز مي آموزند ....

و دلتنگ تر مي شوم ....

از اين انتظار فرسوده كننده 

                                      كه

                                            گريزي ندارد .... !

تنها مانده ام و غریبانه

 

خاطرات مكررمان را دوره مي كنم ....

 

و به ياد مي آورم که

 

شيريني بودنت را نباید فراموش کنم..

 

از تو چه پنهان خوب من :

من جز تــــــــــــــــــــــــــــــــــــو همه چيز را فراموش كردم ....

 

د...ل....ت....ن.....گ....ت....م.....!!! 

 

 

 

 

می شد با تو باشم حتی توی رویا .من تو رو دوست دارم اندازه دنیا.

 

دلش می گیره آسمون برای من که تنهام .باره قطره های گرم اشک من می ریزه

 

دونه دونه روی گونه هات.

 

اگه تو نباشی یا ازم جداشی. سخته دیگه زندگی برام.چشمای نجیبت وقتی ازم

 

دورهستند. امیدی ندارم به شب ها                

 

برای دیدنت هر لحظه پریشونم.تو بیا قدرم بدون ای هم زبونم.

 

من مجنون اون نگاه پاک تو,نگاهم کن.نگاهت قبله گاه این دل منه

 

وجودت مرحمی برای قلبم هست.

 

           اگه تو نباشی یا ازم جداشی. سخته دیگه زندگی برام 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم مرداد 1386ساعت 19:10  توسط فاطمه  |