دلم می خواست همچون کبوتری بودم و بر قلب کوچکت آشيانه می کردم و هميشه مهمان تو بودم. دلم می خواست تا رگی از بدنت بودم تا اين زمانه نتواند ما را از هم جدا کند. من غم را در سکوت و سکوت را در شب و شب را در بستر و بستر را برای فکر کردن به تو دوست دارم. من تو را به خاطر عشقت و عشق پاکت را به خاطر دلم و دلم را برای عشق به تو دوست دارم.

 شبي آرام بود و من
چون هميشه غرق رويايت
دو چشم عاشقم را دوخته بر آسمان
من امشب انتظار بودنت را مي كشم
كاش من عطر قدومت را ميان اين نسيم مملو از گريه
ميان ابر هاي مملو از فرياد رعد و برق يا باران
كاش من عطر قدومت را دوباره مي چشيدم
خدايا
چه سرد است
من اما همه دردم
بي حضورت بي صدايت اي سراپا همه خوبي همه عشق
همه باران همه ياس
اي حضور تو حضور باغها
اي كه عطر بدنت همچو صد جرعه شراب
مست گرداند من
من عاشق من ديوانه تو، من بي مي مست
كاش امشب بودي
من برايت حرف دارم سالها
من تو را مي خواهم
من تو را مي خوانم
من فقط با غم تو غمگينم
من فقط گهگاهي نيمه شب مي خوابم
ورنه هر شب تنها بي تو خوابم هيچ است
كاش يك شب و فقط يك شب زود
باز هم گرم حضورت همچو مردي بي باك
سرد چشمانم را غرق رويا مي كرد
امشب شراب تلخ تر از هر شب من است
چون نوش تو هميشه ز آن هر مي گرفت
زهر شراب كاش مرا تا اذان صبح
از پا در آورد

روزی همه چیز افسانه خواهد شد 

             و هیچ کس باور نخواهد کرد

      که قلبی در وجود من می تپد

                  و من همانقدر خواهم بود و واقعیت خواهم داشت

            که یک سنگ در انتهای دره ای همیشه تاریک

                   یا یک کوزه ی نیم شکسته در زیر خاک

                                     آنروز همه چیز افسانه خواهد شد

            و تنها یک چیز همیشه حقیقت را حفظ خواهد کرد

                               و آن عشق است

^{نه با اندوه باید ماند نه غم را باید از خود راند
بیا تا ما شریک شادی و اندوه هم باشیم
چقدر این زندگی زیباست که من بعد از چه طولانی زمانی
یافتم عشق و تو را با هم
تو را من دوست می دارم اگر چه خوب می دانی
و گر چه در غزل هایم به تاکید فراوان گفته ام این را}

دارم از زلف سياهت گله چندان كه مپرس

كه چنان زو شده ام بي سرو سامان كه مپرس

كس به اميد وفا ترك دل و دين مكناد

كه چنان من از اين كرده پشيمانم كه مپرس

به يكي جرعه كه آزار كسش در پي نيست

زحمتي مي كشم از مردم نادان كه مپرس

زاهد از ما به سلامت بگذر كاين مي لعل

دل و دين مي برد از دست بدان سان كه مپرس

گوشه گيري و سلامت هوسم بود ولي

شيوه اي مي كند آن نرگس فتان كه مپرس

گفتگوهاست در اين راه كه جان بگدازد

هر كس عربده اي اين كه مبين آن كه مپرس

گفتم از گوي فلك صورت حالي پرسم

گفت آن مي كشم اندر خم چوگان كه مپرس

يار كز هجر رخش ناله كنان ديد مرا

مژده اي داد مرا زان لب خندان كه مپرس

گقتمش زلف به خون كه شكستي گفتا

اين قصه دراز است به قرآن كه مپرس

ای تنها بهانه برای زنده بودنم ، نفس کشیدنم

 دوستت دارم

ای امید و آرزوی من ، دنیای من

دوستت دارم....

ای تو فصل بهارم ، همیشه یارم ، همدم این دل پاره پاره ام

دوستت دارم...

ای تو آرامش وجودم ، همه بود و نبودم ، هستی و تار و پودم

دوستت دارم....

دوستت دارم و خواهم داشت ای که تو لایق این

دوست داشتنی ...

عاشقت می مانم و خواهم ماند ای که تومجنون این دل دیوانه ای...

.به خاطرت جانم را ، زندگی ام را ، فدایت می کنم ،

 نثارت میکنم ..

....دوستت دارم که چشمهایم را قربانی نگاهت میکنم ....

اگر می گویم که دوستت دارم از ته دلم می گویم ،

               از تمام وجودم می گویم!

باور کنی ، باور نکنی یک کلام!

دوســــــــــــــــــتت دارم..

می میرم برات ...

  نمی دونستی می میرم بی تو بدون چشات

 رفتی از برم نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات 

  آرزومه که می دونستی که من میمیرم برات می میرم برات

                                          عاشقم هنوز

  نمی خواستی که بمونی و بسوزی به ساز دلم

  گفتی من میرم تو می خواستی بری تا فرداها گل خوشگلم

  برو راهی نیست تا فرداها از آب و گلم خوشگلم

                                        سفرت به خیر

  اگه میری از اینجا تک و تنها تا یه شهر دور تا یه شهر دور

   برو که رفتن بدون ما می رسه به یه دنیا نور  

   برو که رفتن بدون ما می رسه به یه دنیا نور  

به یه دنیا نور

                                        سفرت به خیر

  برو گر شکستی ز من می تونی دوباره بساز

  از دلی شکسته نا امید و خسته تو باز برو

  از دلی شکسته نا امید و خسته تو باز برو تو بازم برو

   نمی خوام بیای نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی

                                        نمی خوام ازت

   نمی خوام مثل یه شمع بسوزی برام  تا تموم بشی

  برو تا بزرگی می خوام که فقط آرزوم بشی آرزوم بشی

                                       عاشقم هنوز

                                       می میرم برات

  نمی دونستی می میرم بی تو بدون چشات

  رفتی از برم  نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات

  آرزومه که می دونستی که من میمیرم برات

                                     می میرم برات ...

دلم براي كسي تنگ است
كه آفتاب صداقت را
به ميهماني گلهاي باغ مي آورد
وگيسوان بلندش را
به بادها مي داد
ودستهاي سپيدش را
به آب مي بخشيد
دلم براي كسي تنگ است
كه چشمهاي قشنگش را
به عمق درياي واژگون مي دوخت
وشعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند
دلم براي كسي تنگ است
كه همچو كودك معصوم
دلش  براي دلم  مي سوخت
و مهرباني را
نثار من مي كرد
دلم براي كسي تنگ است
كه تا شمال ترين شمال
ودر جنوب ترين جنوب
هميشه درهمه جا
آه با كه بتوان گفت
كه بود با من و
پيوسته نيز بي من بود
وكار من زفراقش فغان وشيون بود
كسي كه بي من ماند
كسي كه با من نيست
كسي...

آروم بگیر دلم که بی وفایی مرام آدمای این زمونست

غصه نخور که عاشقی یه قصست هرکی که عاشقه می گن دیوونست

الهی اون که تورو داغونت کرد مثل خودش یکی اسیرش کنه

تا می تونه بهش خیانت کنه تا اون و از زندگی سیرش کنه

اگه فکر میکنی بی کس و کارم دلت خوشه که هیچ کس و ندارم

می گی بزار بمیره اون که تنهاست اگه تنهام ولی خدا رو دارم

خون به دلم کرده همون که عمری خون دل عشقش و من می خوردم

هفت خط روزگار دراومد اون که عمری برای سادگیش می مردم

نفرین من همیشه سر رات تا روزی که عذابت و ببینم

 اون روزه که دلم آروم میگیره وقتی دل خرابت و میبینم

اگه فکر میکنی بی کس و کارم دلت خوشه که هیچ کس و ندارم

می گی بزار بمیره اون که تنهاست اگه تنهام ولی خدا رو دارم

خدای من بزرگ و مهربونه خدای من پناه بی کسونه

 نوشته خط به خط تو سرنوشتم که هرکی عاشقه تنها می مونه

برایم از خوبی حرف بزن . از چشمه ها و آبشاران . برایم از لحظه های آفتابی و دریایی آبی و

آسمان پر از ستاره و روشنی و پاکی و سبزی حرف بزن . برایم از لحظه های با هم بودن بگو

وترانه بخوان . برایم از عشق بنویس ، برای من که تو را دوست دارم

عشق چیست؟

از استاد ورزش پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها توپي هست كه هرگز اوت نمي شود. از استاد زبان فارسي پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها كلمه اي هست كه ماضي و مضارع ندارد. از استاد زيست پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها ميكروبي هست كه از راه چشم وارد مي شود.

طعنه نزن به گريه هام

                          تنها تو ميموني برام

                                                 تنها تو ميشناسي منو

                                                                         اي پري زاد قصه هام

تنها صداي  پاي تو

                     حرمت خونه ي منه

                                             كاشكي بدوني خواستنت

                                                                         به قيمت خون منه

تو ساحت نگاه تو

                  لحظه به لحظه جون ميدم

                                                ميميرمو خاك تنو

                                                                       به دست آسمون ميدم

داد ميزنم تو كوچه ها

                    زندگي سهم عاشقاست

                                            گناه عشق پاي خودم

                                                                   هر چي كه هست لطف خداست

گناه عشق پاي خودم

                         هر چي كه هست لطف خدست

نميدوني چقدر كمه ، فرصت پروانه شدن، شعله زدن به رسم شب، لذت ويرونه شدن.

 من اون قلندر شبم، شعله نمي سوزه تنم، قربوني وصال تو، پوست نجيب پيرهنم.

 طعنه نزن به گريه هام

                         اشكاي تازه تر مي  خوام

                                                      رسمو وفا نيست كه منو

                                                                                جا بزاري تو غصه  هام

تنها صداي  پاي تو

                         حرمت خونه ي منه

                                                  كاشكي بدوني خواستنت

                                                                                به قيمت خون منه

تو ساحت نگاه تو

                     لحظه به لحظه جون ميدم

                                                        ميميرمو خاك تنو

                                                                             به دست آسمون ميدم

داد ميزنم تو كوچه ها

                       زندگي سهم عاشقاست

                                                      گناه عشق پاي خودم

                       هر چي كه هست لطف خداست

آغوش تو سایه گاه خستگی من است

آغوشی که میدانم همیشه به روی من باز است

و من لحظه به لحظه ی زندگیم را به امید آرمیدن در آغوش تو سپری میکنم

دستهای من غرق التماسند برای در آغوش گرفتن تو ...

منی که خسته از دست خنجر روزگارم

برای رسیدن به آرامش در کنار تو لحظه شماری میکنم.....

می دونم عشق یه معمای دیگه س

           سر زمین دل یه دنیای دیگه س

                 می دونم سادگی جاش تو قصه هاس

                              دل سپردن به یه معنای دیگه س

                  می دونم که عاشقی نیس راهش این

      عشق؛ سرمایه و سودای دیگه س

عاشقا ساده و بی رنگ ریان

       قلبشون مثل یه دریای دیگه س

                   واسشون تا از دل دیار بگی

                  رنگ روشون به یه سیمای دیگه س

                                    چینی قلبشونم اگه شکست

                  دلشون خوش  به یه فردای دیگه س

                   عاشقا؛دیارشون؛شهر شبه

فکرشون تو خواب رویای دیگه س

شهر عشقو مثل من خوب بلدن

     عشقشون سنبل عشقای دیگه س

       اون روزی که عشق اومد دلم رو برد

                    فهمیدم نگاش یه جورای دیگه س

                                   منی که ساده بودم مثل وفا

                       ندونستم  که دلش جای دیگه س

            مث بارون نم نمک حرف می زدم

        تا بگم چشات یه شهلای دیگه س

            واژه هام تپق زدن؛ تا بدونه

تو دلم یه شور و غوغای دیگه س

         می دونستم حواسش اینجا ها نیس

               پیش یه عاشق و رسوای دیگه س

                            تو آخرین نفس دلم می گفت:

                                دیدی عشقم یه معمای دیگه س

بيا، گناه ندارد به هم نگاه کنيم
و تازه، داشته باشد، بيا گناه کنيم
نگاه و بوسه و لبخند اگر گناه بوَد
بيا که نامه اعمال خود سياه کنيم
بيا به نيم نگاهي و خنده اي و لبي
تمام آخرت خويش را تباه کنيم
نگاه، نقطه آغاز عا شقيست، بيا
که شايد از سر اين نقطه عزم راه کنيم
اگر بخاطر هم عاشقانه برخيزيم
نمي رسيم به جايي که اشتباه کنيم
براي شادي و سرخوشي لحظه هات هم که شده
بيا، گناه ندارد به هم نگاه کنيم