برای تو می نویسم که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است.

تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق می زند

در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم .

ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کردم تا مثل باران هر صبح برایت شعری سرودم .

آن هنگام زمان را در گوشه ای جا می گذاشتم

و به شوق تو اشک می ریختم ،اشک می شدم و بر صورت مه آلودت می لغزیدم

تا شاید جاده ای دور ، هنوز بوی خوب بهار را وقتی از آن می گذشتی

در خود داشته باشد که مرهمی باشد برای دلم .

بیا و از کنار پنجره دلم عبور کن تویی که در ذهن خسته همیشه بهاری

اگر کسی را دوست داری.

گفتی برايم ستاره بچين...چيدم ..

همه ستاره های آسمان شب را..

چراغهای آسمان دل  را...

تنها يک ستاره ماند ..

از من نخواه تو تک ستاره قلبم را بچينم ..
تو که نمي خواهی خاموش شوم و در سياهی فرو روم ؟

ای فرشته مهربان

از خداوند بزرگ بخواه فرصتی دیگر به من بدهد!

فرصتی برای دوست داشتن

یک روز اصلا کافی نیست باور کن به خیلی ها نگفته ام دوستشان دارم

حتی به او که هر روز ساعتم را با صدای قلبش و جزر و مد نفسهایش تنظیم می کنم

اینها را برای تو می گویم که در هیچ واژه ای نمی گنجی

و در هیچ کتابی جا نمی شوی و با هیچ چشمی دیده نمی شوی

اما دیوانه وار منتظر تو هستم یک سال دیگر با رویاي تو گذشت.