عاشقانه دستهایش را گرفتم. گرمای عجیبی در سینه جانم را می سوزاند.

عطر عجیبی پراکنده بود.

حالتی داشتم وصف ناپذیر. گویی تو آسمون بودم. به من لبخند می زد و در انتظار جوابش بود.

گویی هوش از سرم پریده بود. نبضشو تو دستام حس می کردم.

حتم داشتم اون هم همینطوریه.

حس می کردم، آسمان،زمین، و همه چیز مال منه . آتیشی تو دلم به پا بود.

آتشی بالاتر از زمان و جسم.

شرم داشتم در چشماش نگاه کنم. لیاقتش را نداشتم گریه ام گرفت. من کجا و آسمان کجا؟

احساس کردم اون هم گریه می کنه. سرمو بلند کردم ،

بی اختیار دستمو روی صورتش گرفت و همون طور اشک می ریخت.

درکش برایم مشکل بود. این من بودم که باید گریه می کردم

کاش بودند ستاره ها، تابه من حسودی می کردند.