ای عاشقای بی گناه ، مــا همه زرد و بی کسیم

تنــهاییم عـین آسمــون ، آواره ایــم عـین نــسیم

همــه بــایـد یــــاد بـگیریم که مثل مجنون بــــزرگ

عاشق هر کسی بشیم ، آخر بهش نمی رسیم

پسرکی دو خط موازی روی تخته سیاه کشید .خط اول به خط دوم گفت : ما می توانیم با هم زندگی خوبی داشته باشیم .دومی قلبش تپید و لرزان گفت : بهترین زندگی ؟ در همان زمان معلم فریاد زد دو خط موازی هیچ گاه بهم نمی رسند . و بچه ها تکرار کردن " دو خط موازی هیچ گاه بهم نمی رسند مگر اینکه یکی از آنها برای رسیدن به دیگری خم شود ...

چه زيباست

بخاطر تو زيستن

و برای تو ماندن و به پای تو سوختن

و چه تلخ و غم انگيز است

دور از تو بودن

برای تو گريستن و به عشق و دنيای تو نرسيدن

ای کاش

می دانستی بدون تو برایم زندگی چه ناشکيباست

تمام زندگی مال تو مرگ مال من

چگونه فراوشت کنم

چگونه فراموشت کنم . تو را

به قصر سپید عشق هدایتم کردی

و عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی

اهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی

و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی

وبا صداقت عاشقانه ات دلش را به درد اوردی

چگونه فراموشت کنم. تو را

که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم

و طپش قلبت را حس می کردم

و به جستو جوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعا می کردم

که خدایا پس کی او را خواهم یافت

چگونه فراموشت کنم . تو را

که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کرده ام

برایم . برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و همه ی خاطرات مرده اند

دستم را به تو می دهم . قلبم را به تو می دهم

فکرم را به تو می دهم . بازوانم را به تو می بخشم

و نگاهم . از ان توست و شانه هایم که نپرس

دیگر با من غریبه اند و تمامی لحظه ها تو را می خواهند

و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند

چگونه فراموشت کنم . تو را

که قلبم سبزم را به تو هدیه کرده ام

که حتی نوشته هایت همرنگ نوشته هایم باشد

پیشترها. پیشترها سبز را نمی شناختم

بهتر بگویم با سبز رفاقتی نداشتم

سبز را با تو شناختم و دلم می خواهد

که با یاد تو همیشه سبز بنویسم

دستت را به من بده. فکرت را به من بده

سرت را به روی شانه هایم بگذار

و بگذار عطر نفسهایت را میان هم قسمت کنیم

سهراب : گفتي چشمها را بايد شست ! شستم ولي.....
گفتي جور ديگر بايد ديد! ديدم ولي.....
گفتي زیر باران بايد رفت رفتم ولي
او نه چشم هاي خيس و شسته ام را نه نگاه ديگرم را هيچکدام را نديد فقط در زير باران با طعنه اي خنديد و گفت :
ديوانه ي باران نديده

روزی که به دنیا آمدم صدایی در گوشم طنین افکند که تا اخر عمر با من خواهد ماند!

گفت : غم .

خیال میکردم غم نام عروسکی است که میتوان با آن بازی کرد.

ولی حالا فهمیدم که :

مردان بزرگ تاريخ در مورد زنان چه مي گويند؟

اگر مي خواهيد اندازه تمدن و پيشرفت ملتي را بدانيد ، به زنان آن ملت نگاه كنيد (ناپلئون)
حساسيت،عشق،تحمل و فداكاري زندگي زنان را تشكيل مي دهند (بالزاك)
زيبايي زن ثروتي است زوال ناپذير اما اخلاق خوب نعمتي است لايزال (جرجي زيدان)
زن كودكي است كه با اندكي تبسم ، خندان مي شود و با كمترين بي مهري گريان مي شود (هرود)
به هيچ زني بر نخورده ام كه حداقل يك نشانه مثبت در او نباشد (موريس مترلينگ)
يك زن كامل كسي است كه بداند چگونه فرمانروايي كند (ويكتور هوگو)
زناني كه مي خواهند مرد باشند زناني هستند كه نمي دانند زن هستند (الكساندر دوما)
زن شريك زندگي و يار ساعات درماندگي است (گوته)
يك زن چيزي جز شوهر نمي خواهد اما وقتي به او رسيد همه چيز مي خواهد (شكسپير)
بزرگترين دشمن زن بي حوصلگي اوست (پل ژانه)

معناي زنده بودن من، با تو بودن است.

نزديك، دور

سيـر، گرسنه

رها، اسيـر

دلتنگ، شاد

آن لحظه‌اي كه بي تو سرآيد مرا، مبـاد!

صداي خش خش برگهاي زير پاي تو توي گوشم مي پيچه...صداي ناله ي قلب تو توي سينه ام غوغا مي كنه...صداي همهمه ي حرفهاي تو توي سرم مي پيچه...صداي خنده هات دلم و بيچاره مي كنه...ديدن اشكهاي پنهوني تو سينم رو مي سوزونه...حرفاتم دلم رو پريشون مي كنه...صداي پاهات توي گوشم سنگيني مي كنه...رنگ لبات تو چشمم موج مي زنه...چشمات منو حالي به حالي مي كنه...بوي تو من و تو جاده ها آواره مي كنه...

باز هم شب است،من مانده ام و تنهایی خویش،من هستم و درماندگی در پیش.باز هم مهتاب است و صدایی خفیف که از دوردست مرا می خواند و مرا می خواهد.

باز زندگی به من نیشخند می زند و می گوید:"تو اسیر منی و محکوم به من."آری من اسیر زندگی ام و محکوم به آن؛و تو، آری تو ای فرشته ی زیبای من،اگر در کنارم باشی و اگر در فکرم،قلب و روحم باشی زندگی را خواهم پذیرفت و گرنه مرده ی متحرکی بیش برای اطرافیانم نیستم. در قمار عشق ،هر چه دارم از توست،هر چه باختم از توست.مرگ به از زنده بودن باشد،که همه درد من که همه جان من از توست.می نویسم پر غم ، مینویسم با عشق،می نویسم پر درد،می نویسم از دل که اگر عمر مرا،جان مرا بگیرند بهتر است از آن که لحظه ای رویت را از نگاهم گیرند.دوست داشتن فقط آن چیزی نیست که بر زبان می آوریم بلکه تمام آن حرکات و رفتاری است که به خاطر دوست داشتن انجام می دهیم و تمام آن ناگفته هایی است که زبانمان یارای بیان آن ها را ندارد.